Bądź sobą!

Sweet girl on a sunny day at the treeBądź sobą!

Ile razy już to słyszałam. Każdy każdemu i każdy do każdego. Niemalże. To takie oczywiste i ponoć proste. Czemu jednak tylko garstka potrafi takim być?

Życie.

Przez całe życie bierzemy czynny lub bierny udział w wielu zdarzeniach. Wspaniałych, cudownych oraz paskudnych i przykrych. Jeżeli ktoś z natury miły i życzliwy doświadczy lub zauważy, że takie wartości często są nagminnie wykorzystywane przez innych ludzi. Albo co gorsza dla naszego ego – niedoceniane! To szybko nabędzie lęk, frustrację lub empatię (choć uważam, że takim trzeba się w większym stopniu urodzić).

I takich przykładów można by znaleźć więcej. Optymizm – osoby optymistycznie podchodzące do świata częściej mogą odczuwać rozczarowanie. Albo są odbierane jako osoby bujające w obłokach, nie znające się na niczym i liczące jedynie na szczęście.

Pewność siebie – postrzegane jako zarozumiałe, zadzierające nosa, nieszanujące innych.

Tego może być więcej i to jest problem ogólny społeczeństwa zrozumienia i znajomości wielu zachowań. Dostrzegam wiele błędnie interpretowanych zachowań. Jak moja polonistka mawiała, odwagą nie jest przebieganie przed nadjeżdżającym pociągiem. Miłością nie będzie zamykanie kogoś w klatce lub opatulanie jego w folię ochronną.

Bądź sobą!

Kiedy już nasze pierwotne wartości i zachowania zostaną stłumione przez doświadczenia i błędne postrzeganie innych ludzi. No właśnie… zazwyczaj przestajemy być sobą, bo obawiamy się oceny innych lub wykorzystania, otrzymania bólu, niepowodzenia, kosztów jakie możemy ponieść związanych z byciem sobą itd.

Stajemy się taką zimną suką sami dla siebie, zamykając się w klatce.

Romantic girl dreaming at sea coastMoże lekkomyślność jest cechą pozytywną, bo tacy ludzie aż tak bardzo nie bombardują siebie myślami. Nie zastanawiają się czy to co robią lub zrobili było źle odebrane co kto sobie pomyślał, tylko idą przez życie robiąc to co im przyjdzie do głowy.

Spontaniczność kluczem do bycia sobą?

Advertisements

4 uwagi do wpisu “Bądź sobą!

  1. Co to znaczy być sobą ? Jakim sobą ? – tym dzieckiem swoich rodziców , czy odpowiedzialnym pracownikiem, czy może charyzmatycznym szefem firmy ?. A może wszystkim tym naraz, w każdej fazie dnia kim innym. Ktoś powie, że są to tylko role do odegrania i być może ma racje aż za bardzo. Są bowiem tylko role które narzucają nam odpowiednie JA. Są ludzie którzy w pracy wydają się być charyzmatycznymi liderami, a po przyjściu do domu ubierają ciepłe kapcie i pozwalają sobie wejść domownikom na głowę . I krążą o nich różne opinie. Właśnie, czy nie mylimy tożsamości z opiniami na nasz temat ? Czy nie poddajemy się uwarunkowaniom, oczekiwaniom otoczenia błędnie próbując zinterpretować , że oto jesteśmy SOBĄ. Bywa, że skrajnie , diametralnie różną osobą w ciągu tego samego dnia. Według mnie świadczy to o iluzoryczności bycia sobą. Nie jest to jednak problem, gdy przybieramy role. Aktor również wciela się w różne postaci.
    Problem pojawia się , kiedy utożsamiamy się z jedną rolą i za wszelką cenę staramy się ją podtrzymać spełniając choćby właśnie owe oczekiwania, jakie stawia nam otoczenie. Symptomy świetnie opisałaś wyżej , te lęki , frustracje, zderzenie z ze światem , który wykorzystuje nas, przykleja łatki, żeruje na słabościach. Jednak są to tylko efekty, znaki drogowe, które pokazują nam jak bardzo tkwimy sami w błędnych oczekiwaniach co do siebie , co do tego , jakimi mamy być.
    Spontaniczności i lekkomyślności nie można wytrenować. One przychodzą wówczas, gdy jesteśmy w stanie odpuścić sobie uwarunkowania , oceny , opinie i … utożsamienia. Kiedy jesteś w stanie spojrzeć na siebie uczciwie. stanąć z boku i określić co Ciebie frustruje , co Ciebie denerwuje .. wtedy , z czasem , mając na uwadze te tzw słabości , patrząc na nie i na siebie jak na obiekt zewnętrzny .. wtedy uwarunkowania oraz iluzje zaczynają się rozpuszczać, a wraz z nimi ten podstawowy imperatyw , to poszukiwanie SIEBIE. Przestaje Ci ZALEŻEĆ, by być sobą. Ty po prostu jesteś sobą wtedy , spontaniczną , radosną , jakąkolwiek, ale określenia owe przestają już mieć dla Ciebie znaczenie, bo nie mają za co w Tobie złapać i zatrząść.

    Co z tego , że ktoś określi Ciebie tak czy inaczej .. przestajesz się obawiać opinii, ocen ,gdyż znajdujesz się poza strachem, w bezpiecznej przystani braku uwarunkowań. Oto pragnienie BYCIA SOBĄ okazało się Twoim największym wrogiem. Gdy znika pragnienie, pojawiasz się TY – taka/I , jakim jesteś.

    Drogę rozpoznania tegoż przechodzę codziennie , każdego dnia obserwuje w sobie jak wieloletnie uwarunkowania pracują w umyśle i każdego dnia staja się one słabsze i wiem , że któregoś dnia odpuszczą zupełnie, ale nie jest to już moim celem. Najważniejsze, że staję się wtedy lżejszy i wiesz co ? – ogarnia mnie wtedy radość, na twarzy pojawia się banan, a ze środka wydobywa się śmiech. Ludzie mówią , że jestem radosny i lubią ze mną przebywać, ale czy ja wiem … niech sobie gadają … odpowiem im jak filmowa LUCY w końcowej scenie – jestem wszędzie , 🙂

    Lubię to

  2. Chcesz być takim a nie innym, bądź ale nie oceniaj, nie wymagaj, nie rozliczaj.
    Bycie sobą to postępowanie wg tego na co ja mam aktualnie ochotę, a nie robienie tego co innni oczekują lub co inni mogli by lepiej odebrać.

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s